تبليغاتX
پیچ
برای تولد بهنام ناطقی عزیز پنجشنبه 28 آبان1388 17:4

ز میلادت یه ده روزی گذشته               الان تبریک بگم یکخورده زشته

به جان مادرم تقصیر من نیست             که آلزایمر بَرام وامانده دردیست

چه زشت هست و چه زیبا من بخوانم        Happy birthday ای بهنام جانم

همه time ات  شده فیلم و گزارش             plz کــلـّت اگر خارید، بخارش

چونان professional هستی به کارَت              که برنامت زما برده بکارت

تو هرشب حاضری اندر شباهنگ           و ملت پای Tv تا صُـبا  hang

جسارت می کنم ، دارم سوالی                ز باب ِ این کت و شلوار ِ عالی

که این تنها ، سوال شخص من نیست         همه پرسند کین جریانش از چیست؟

چرا هر شب کراواتت یه رنگ است        صد البته بگویم من ، قشنگ است

مشو رنجور از نیش زبانم                     که خود از چاکران و مخلصانم

خلاصه ناطقی  دیوانتم من                    چو شمعی باشی و پروانتم من

مدل مو و دماغ و عینکت 20                کراوات و کت و پیراهنت 20

تو Artist  ها  تکی ، ماهی ، ماشالا          ببوسم رویت از نزدیک ایشالا

نوشته شده توسط پیچ  | لینک ثابت |

روز قدس دیدی ، ندیدی شنبه 4 مهر1388 23:20
این مطلب را چون امکان چاپش در یکی از نشریات اسمشو نبر بود با کمی تاخیر منتشر کردم ، اَمّـــــــــــــا کردم .

گزارش یک بی طرف از راهی که پیمایید

با عرض سلام و طول خسته نباشید از ابتدا گفته باشم که بنده نه چپم و نه راستم ، اصلا ً من وسطم ، زن اسدم ، هیچ مشکلی هم ندارم . به هر حال روز جمعه ی پیش خودم به نوبه ی خودم ، شخصا ً حضور میلیونی به هم رساندم و روانه ی خیابان های تهران بزرگ خودمون شدم . پس از کلی تحقیق و تفحص و رصد کردن کلیه ی راهپیمایان عظیم و حجیم متشکل از همه ی اقشار ، گروه ها ، احزاب ، اصناف ، اشراف ، اشرار ، اراذل ، اوباش ، خس ، خاشاک ، نخبگان ، محققان ، مبتکران ، قلم چی و ... به نتیجه ای رسیدم که کله گنده تر از من هاش نرسیدند و آن از این قرار است :

همه ی کل مردم ایران بر سر بعضی مسائل اساسی اتحاد دارند اما در جزئیات مجهولی هم اختلاف نظرهایی وجود دارد که اولا ً طبیعی است و ثانیا ً در اینجا به عنوان x بیان نموده ام . اتفاق نظر بر سر این موارد : که  بالاخره مرگ بر x ، جانم فدای x ، آزادی برای ملت x  ، ... x ... ، ... xx ... ، ... بیب ... ، و غیره . این انسجام و یکپارچگی هرچند پارچه اش از نوع چهل تکه  بود اما به همه جای دنیا خیلی چیزها را نشان داد و آنها هم دیدند و گویا قرار است حساب کار خودشان را بکنند .

در راه بازگشت به خانه بودم که مشاهده نمودم در میدان 7 تیر ، عده ای که تعدادشان به x نفر می رسید انگشتان  دو دستشان را بصورت 7 در بالای سر گرفته اند و راه پیمایی می کنند .  بنده که مفهوم این حرکت را نفهمیده بودم از رفتگری که در نزدیکی من بود و خیابان را اصلا ًجارو نمی زد پرسیدم : پدرجان این علامت یعنی چه ؟ گفت : بینیم بابا ، پدرجان کیه ؟ . من سی و یک سالمه . خودم راتصحیح کردم و گفتم : پسرجان این علامت 7 یعنی چه ؟ . گفت : یعنی ویکتوری . گفتم : اِ... همین ویکتوریا  ؟  عشقش ، اشتیاقش و ... اش ؟! که همه ی مردم خانه ی همسایشان نگاه می کنند ؟ . گفت : نه عزیز . ویکتوری انگلیسی است و به فارسی یعنی پیروزی . گفتم : پیروزی برای چی ؟ . گفت : پیروزی در راه رسیدن به آزادی . با خود گفتم : عجب زمانه ای شده ! چرا شهرداری برای 7تیر-آزادی  اتوبوس و تاکسی نمی گذارد که اینهمه مسافر یکجا منتظر نمانند . به رفتگر جوان گفتم  : آخر از اینجا که آزادی نمی برند . ماشینهای آزادی دم انقلاب می ایستند ، اینها باید بروند انقلاب تا بتوانند برسند به میدان آزادی .  گفت : نه برادر ، یعنی اینها می خواهند همه چیز آزاد باشد . گفتم : پس حتما ً مایه دارند که می خواهند دانشگاه دولتی را بردارند و همه ی دانشگاه ها را آزاد کنند ، کارت بنزین را تعطیل کنند و بنزین آزاد بزنند ، گوشت و مرغ و روغن و... کپنی را هم بصورت آزاد بخرند . اگر همه چیز آزاد بشود که سنگ روی سنگ بند نمی شود . گفت : مگر ما هویجیم ؟ . من نگاهی به لباس نارنجی اش کردم  و گفتم ،........، نه . چون روزه بودم ، اندکی ضعف کردم و راهی خانه شدم ، اما هنوز مردم غیوردوست کشورمان راه می پیماییدند و نمی دانم چرا ضعف نمی کردند .

                                                                                                                                 

نوشته شده توسط پیچ  | لینک ثابت |

نمی نویسم ، پس هستم ! چهارشنبه 17 تیر1388 19:9

خوانندگان عزیز باید اعتراف کنم ، در فضای کنونی جامعه ، دستم به قلم و دلم به کار نمی رود . در این روزها ، آنقدر حال ملت گرفته است که خندیدن ولو از نوع تلخش ، بر این درد ِ با درمان هم دوا نیست. امید می رود که هرچه زودتر، بگذرد این روزگار تلخ تر از طنز . تنها می خواهم به آن دسته از دوستانی که شبانه روز به بنده ایمیل نمی زنند که چرا به روز نمی شوی ، بگویم که : دلم گرفته هم وطن هوای نوشتن ندارم و یا حتی

دگر طنزم نمی گیرد در این شهر            

                                     چونان دیشی که طنزیمش به هم خورد

باری ، بگذریم یا نگذریم ، که البته نمی شود گذشت ، غصه دان ِ دل از درد ِ احقاق حقوق ملتی ورم کرده و بنده برای تسکین ، تنها مرحمی دارم نه از جنس پماد :

نمی ترسم که رأیم جابجا شد               

                                که کلم صندوق و مغزم چو رأی است

                                                                            والسلام نامه تمام

نوشته شده توسط پیچ  | لینک ثابت |

مبارک بادت این روز جهانی
                                  که نوشیدی شراب زندگانی

بدنیا آمدی لپّت تپل بود
                                   ولیکن معده ات همواره شل بود

عمو،خاله،مامان،دائی و عمّه
                                   بگفتن تخته اش انگار کمّه

ولی بخت زمان گردید یارت
                                    همان تخته، بشد بازار کارت

که هم هالو و هم استاد گشتی
                                    به چشم حاسدانت خار گشتی

اگر چه "پیچ" ام و روده درازم
                                    ولی ترسم قضا گردد نمازم

خدا یارت بوَد ای دوست جونی
                                    ایشالا تا ۱۲۰ سال بمونی

 

نوشته شده توسط پیچ  | لینک ثابت |

آخرین شعر طنز انتخاباتی "پیچ" چهارشنبه 20 خرداد1388 11:28
" حقیقت ِ راست "

این فکر انتخابات ما را نمود،...،خسته              دولت فضای آزاد را هم نمود،...،بسته

یکروز مشت محکم،یکروز مهر انگشت              از بَدو روز هستی ما را نمود،...،دسته

نوشته شده توسط پیچ  | لینک ثابت |

 Chakhan News Network

CNN در طی مناظره شب پیش مابین شیخ الاصلاح و محمود بای بای ، تعداد کثیری افشاگری ، که همه ملت آن ها را می دانستند بلند بلند گفته شد ، خط قرمزها قهوه ای شد ، فقط فحش خواهر و مادر بطور کامل ادا نشد، اما مفهوم کلمات رسا تر از این حرف ها بود . کلی پته و حتی بادمجان روی آب ریخته شد و جالب است که روسیاهی اش هم اصلا ً نماند برای زغال ، چون " نیست بالا تر از زغالی رنگ " و گفتنیست این هیچ ربطی به " سیه گر سرخ پوشد خر بخندد " ندارد .

 

CNN برادر دل انگیز ، محسن رضایی ، 98.2 % جوابش در پرسش ها و گزارشات و مناظرات را تشکیل دولت ائتلافی و در کنار آن تشکیل  "دولت درسایه"  که کاملا ً ابتکار ایشان و من در آوردی می باشد و استفاده از نخبگان و رصد کردن دولت، اعلام کرد. کارشناس ما در جواب ایشان ابراز داشت :" دولت نرو به سایه ، سایه خودش می آیه "  و همچنین ابرازتر داشت :احتمالا ً سبزوار(محسن) بجای تشکیل کابینه یک رصدخانه ایجاد کند و افراد " نخبه پولی "  مانند " کردان " را نیز بکار می گمارندزج .

 

CNN دانشمندان غیور و دیندار ایرانی ، با الگو برداری از مجری خنثی ِ مناظره های انتخاباتی ، موفق به ساخت نسل جدید دسته هاون های سخنگو شدند . ضمنا ً این دسته ها timer سرخود می باشند و جهت استفاده در سازمان  " نوا و جمال " نیز کاربرد ابزاری دارند.

 

نوشته شده توسط پیچ  | لینک ثابت |

خواب نما پنجشنبه 14 خرداد1388 20:30

دیشب سر شب خواب عجیبی دیدم             برروی یکی اسب نجیبی بیدم

مردم همه ماچ و بوسه می کردندم              گویی که مرا وسوسه می کردندم

در بین زنان خوشگل و بامزه                  یک لحظه فراموش بکردم غزه

من گیج و ملول و مست و لایعقل و خِنگ    پرسیدم از آن حوری شِــیویده دو لِنگ

کِـی جان دلم ،بنده کجا آمده ام                    من تازه ز حج و کربلا آمده ام

توبه بنموده بودم از عالم هست                  ساقی و شراب و مطرب و لذت پست

با آن لب لعل خود بده پاسخ من                  که الکن بنموده اند من را ز سخن

گفتا به من آن زمان که رعنا بودی             در اهل محل شهره به دعوا بودی

آن چشم چرانی که دمادم کردی                 هیزم به جهنمت فراهم کردی

هرشب پی آواز و دُهل رقصیدی               مشروب سگی خوردی و می خندیدی

هم مال و منال مردمان را خوردی            هم بی خودی آبرویشان را بردی

آری تو خود از کرده ی خود باخبری        رویت نشود به چشم قاضی نگری

این خواب خوش از عالم بالا بودست         زین حیص تو را همچو مرّبا بودست

آن حجّ و زیارتت سوا ، توبه سوا           آن تکیه به حاجتت سوا ، روضه سوا

هرکس که درونش ز بدی پاک کند           منظور من آن نیست که مسواک کند

منظور من آن درون قلبت بودست           افکار سیاه توی مغزت بودست

انگار دوباره روح او تازه شود               تی شِرت خدا برتنش اندازه شود

بخشند تمام گه خوری های حجیم            محفوظ شود ز شرّ شیطان رجیم

آن حور بیامد طرفم ، شد کیپم               احساس بکردم که ولو شد زیپم

سیمین پروپاچه اش بــِکلی جنبید           محکم به فلان ِ لای پایم کوبید

از درد فنا گشتم و بیدار شدم                در دایره ی خیر ، چو پرگار شدم

آن خواب چنان لذیذ تغییرم داد             گویی که تو آن حور مرا شیرم داد

 

نوشته شده توسط پیچ  | لینک ثابت |

" نامه ات را بخوان میرحسین که من نوشته ام "

در بین کاندیداهای ریاست جمهوری آس ریختم تو آمدی ، تاس ریختم تو آمدی ، دستمال من زیر درخت آلبالو  خواندم تو آمدی ، آش ماش بیرون باش خواندم تو آمدی ، قرعه کشیدم ، تفعّل زدم ، لُپ لُپ خریدم باز هم تو آمدی ، آری میرحسین موسوی ، اینبار دیگر نوبت شوخی با توست و من مجبورم با تو شوخی کنم تا بیکار نباشم. فقط هردو باید مواظب باشیم تا شوخی شوخی جدی نشود که اگر بشود بَد می شود ؛ چون حتی اگر تو اهل شوخی باشی ، من اهل جدی نیستم ، به هر حال این شتر من است که در ِ هر ستاد انتخاباتی می خوابد و گیر می دهد اما رأی نمی دهد ، شتر است دیگر وظیفه ی ملی که به گردنش نیست.

میرحسین جان دیر آمدی امّا آمدی و چه قشنگ ابراهیم نبوی اِسمت را گذاشته بود"دیرحسین" و اکنون طرفداران زیادی دورت سبزشدند که نشان می دهد از کود اصولگرایان و اصلاح طلبان به نسبت مناسبی استفاده کرده ای و به مزاجشان خوش آمده ؛ حال با این همه یاوری که داری من می توانم  اِسمت را بگذارم "شیرحسین" ، که البته 22 خرداد معلوم می شود پاکتی است یا نه . در هر صورت مهمان حبیب خداست ، راستی تو که مهمان نیستی ، صاحب خانه ای . اولی که آمدی نشناختم کی آمده ، اما وقتی پدرم گفت آن زمان ها که سریال سربداران می داد تو نخست وزیر بودی و من آن موقع ، نه به خاطر جنگ و چون بچه بودم خودم را خراب می کردم و مادرم من را درست می کرد، تازه فهمیدم کـــــــــــــــــــــــــــــی آمده .

مهندس ، چرا بنزین تموم شد ؛ به نظر من رنگ کردن مردم کار درستی نیست ، شنیده ام ملت را رنگ سبز کرده ای . مگر مردم ما خیارند؟ اصلا ً ملت ما از خیلی وقت پیش شیفته ی رنگ سبز بودند ، این را گفتم تا یکوقت فکر نکنی هرکسی سبز است ، از موسویست ، یا وقتی چراغ های راهنمایی "موسوی" می شوند ماشین ها حرکت می کنند و یا " هالک "  از تو حمایت می کند، و حتماً می دانی که فیلم the green mile  هم سالها قبل ساخته شده است . گفتی نشتی بشکه های نفت را می گیرم  ، با مریخ ارتباط برقرار می کنم ، جوانان را هَپی می کنم ، مطبوعات و رسانه ها را آزاد کنم تا برای خودشان بچرند ، دختران را به جای دُبی به خانه ی بخت صادر می کنم ، دماغ فیل اقتصاد را عمل ، شکمش را ساکشن و بعد هوایش می کنم ، شاخ غول مسکن را از ماتحت مردم در می آورم و می شکنم ،... ،  اما در چهارچوب قانون اساسی . آیا قانون اساسی سبز است ، من فکر می کنم قهوه ایست. پس آخر از کجا؟ از کجا؟؟؟ می توانی ؟

مهندس جان ، میرحسین جان ، موسوی جان ، آنقدر مشکلات جامعه زیاد شده که تو بعد از 20 سال که "پیرحسین" شدی گفتی  من هم هستم ولی خستم . بنده سوالم این است که بالفرض اگر دوران ریاست جمهوری 6 ساله بود هم در این زمان و وضعیت بغرنج باز می گفتی من هستم ؟ حرف های گنده تر از بزرگ می زدی ؟ اعتراض می کردی؟ در این سالهای دور از دولت ، اُشین که نمی دیدی ! یعنی مشکلات جامعه آنقدر نبود که بخواهی فعالیت جدی سیاسی داشته باشی؟ بقیه بَروبَچزی که بودند برای حل مسائل کافی بودند؟ پس چرا نبودند؟؟؟

مهندس ، با کمال خوش بینی عرض می فرمایم که اگر موفق شدی : خدا نکند این سبزی های تو بعد از 4 سال ، خر ِ متحجران و بی منطقان را فربه تر کند که در آن صورت دوباره ملتی مشکی شده اند و همه می دانیم که حقیقتا ً مشکی رنگ عشق نیست . در پایان باید بگویم که ای نامبر وان ِ ترک ها ، ای " بیرحسین " ، بنده هم می خواهم دوستت داشته باشم ، اما دوست دخترم حسود است و گفته هیچ کس را جز من نباید دوست بداری و من چون برخلاف کاندیداهای پیشین پایبند به قول و قرارم هستم در این مورد برایت متأسفم و تنها لُپ پشمالویت را می بوسم و می گویم عده ای دوستت دارند .

 

نوشته شده توسط پیچ  | لینک ثابت |

کاندیدا جونُم شنبه 9 خرداد1388 1:11

تو را همچون نگارُم دوست دارُم               تِمام نامزدا یَکوَر ، تو یَکوَر

شب تحلیف ِتو لزگی بذارُم                      تِمام رقاصا یَکوَر ، تو یَکوَر

مِگن اهل نِمازی و ثــِوابی                      تِمام مومنا یَکوَر ، تو یَکوَر

فراوان جَنبه و با انعطافی                       تِمام نقادا  یَکوَر ، تو یَکوَر

بُگفتی گشت ارشادهِ مِبندی                      تِمام بنزها یَکوَر ، تو یَکوَر

بجای آخم و دعوا هِی مِخندی                  تِمام کِرکِرا یَکوَر ، تو یَکوَر

گمانُم اقتصادت عین چینه                       تِمام پولها یَکوَر ، تو یَکوَر

بارا  بی خانه ها قلبت غمینه                   تِمام مَسکنا یَکوَر ، تو یَکوَر

گِله کردی چرا بنزین گران شد                تِمام ماشینا یَکوَر ، تو یَکوَر

یه کاره، رانت خواری کرد و خان شد       تِمام پارتیا یَکوَر ، تو یَکوَر

چه خُوب زنها تو کابینت رئیسن               تِمام خانما یَکوَر ، تو یَکوَر

 حقوقی دارن و پاک و نفیسن                  تِمام اَرزشا یَکوَر ، تو یَکوَر

بارای نفتمان کـُنتر مِذاری؟                     تِمام بشکه ها یَکوَر ، تو یَکوَر

خلیج فارسمان را پاس داری؟                 تِمام نقشه ها یَکوَر ، تو یَکوَر

شنیدُم ماهری ، کارِت درسته                  تِمام خِبره ها یَکور ، تو یَکوَر

نگفته هیچ کس : دنبال پُسته                      تِمام دولتا یَکور ، تو یَکوَر

خلاصه جان من خاک رَهَت بی              تِمام رهرو ها یَکوَر ، تو یَکوَر

گلستان جای جای کشورت بی                  تِمام بلبلا یَکوَر ، تو یَکوَر

 

نوشته شده توسط پیچ  | لینک ثابت |

اندکی صبر انتخابات نزدیک است پنجشنبه 24 اردیبهشت1388 18:50

رسیده باز فصل انتخابات                             رئیس جمهور و کلی انتصابات

زِ هر حزبی برآید کاندیدایی                          چپی ، راستی ، زمینی و هوایی

همه سرگرم ِ تبلیغ و شعارند                         نمی خوابند و تا صبح روی کارند

فلانی رفت چون در شهر شیراز                    بگفتا فِـلکه گازو پر شود گاز

فلان دیگر چو سمت اصفهان شد                   به قولش اصفهان کـَُـل جهان شد

عزیز دیگری در شهر زنجان                       بیان کرد از تجاوز هست حیران

رفیقی فی المثل در آستانه                            گله کرد او ندارد یک رسانه

طرف در حال صحبت توی سمنان                دماغش از درازی رفت کرمان

به نیشابور عازم گشت مردی                       که دلجویی کند از دوره گردی

لرستان رفت آن مرد سیاست                        به لـُرها داد قول صد ریاست

چو آن یک از نکا می رفت تبریز                   به مردم خنده میکرد همچو شب خیز

به اشکی مردمان راکرد اُسکل                      چو آن مردک بدید اقوام زابُـل

به قزوین ماند شب آن مرد بدبخت                  که از آرائشان فکرش شود تخت

از آنور مرد عاقل رفت تهران                       که حرفش همچو کاتر بود برّان

بفرمود ای جوانان فوفولی                            امیدان وطن ،گوگول مگولی

شما در تیپّ ِ خود آزاد هستید                        طرفداران رنگ شاد هستید

یکی خواهد که مویش سیخ باشد                    کمربندش هَمـَش از میخ باشد

به من چه موی آن خواهر فــَشن بود               نباید با دافی ها هم خشن بود

اگر پوشیده شد شلوار کم فاق                       نباید پشت دستش را کنی داغ

چو تابستان حرارت رو به بالاست               دوای درد آنهم ، مانتو کوتاست

  در آخر سر تماما ً کل کشور                  فرو در وعده شد از پای تا سر                      

تو ای همشهری ِ ساده تر از من                   به پاها گالش و کرباس بر تن

که عمری پای این صندوق هستی                 امید خود به کشک و دوغ بستی

به جان مادرت چشماتو وا کن                     حقایق را در اطرافت نگاه کن

نوشته شده توسط پیچ  | لینک ثابت |

 

نوشته شده توسط پیچ  | لینک ثابت |

نامه ای به هادی خرسندی عزیز جمعه 11 اردیبهشت1388 12:25
۶ روز پیش نامه ای به هادی خرسندی نوشته بودم که در آن علاوه بر دراز کردن دست دوستی ،درخواستی کرده بودم حاوی اینکه اشعارم را در وبلاگم ببیند و بنده را از نظرهای استادانه خویش باخبر کند که انصافا ً استادانه می سراید و همچنین اگر الطفاتی به حقیر داشت ، گهگاه در سایتش بگوید که وبلاگ فلانی هم بروز است که این کار از ایشان در مورد دوستانشان بسیار سر  زده. شاید که می توانستم اینگونه ، بیشتر با مردم ِ علاقه مند به شعر طنز ارتباط برقرار کنم . البته چون جوابی از ایشان دریافت نکردم بعد ۲ روز محض محکم کاری که مبادا پستچی، ایمیل ما را فراموش کرده باشد دوباره هم برایشان فرستادم که صد البته بازهم جوابی دریافت نکردم .هر کجا هستند خداوند نگهدارشان باشد ، به هر حال هرکس اخلاقی دارد دیگر . همچنین با چرب زبانی قطعه شعری را ضمیمه نامه کرده بودم که هم با ایشان شوخی کرده باشم و هم ثابت کنم که سلام گرگ بی طمع نیست. این هم شعر تقدیمی بنده  به استاد هادی خرسندی:

درود من بر آن استاد قاهر                            عمو هادی خرسندی شاعر

همان شعرش شراب است و لبش جام               همان سایتش، اَصغر آقا دات کام

همان آپ است خرسندش به دنیا                      همان فیلتر شده در کشور ما

عمو خشکیده شد این ناف طهرون                   ز وقتی رفته ای شهر واشنگتون

کجا رفتی که مالم پایکت را                           چونان زارع  زنم شانه سرت را

زبانم مو درآورد از تملق                             تو عطر بیژن و بنده چو آروغ

عسل ریزد ز اشعارت خدایی                         که گویی کرده اندت مومیایی

تو قندان طلایی در فلان کاخ                          نمک دانی ز نوع هفت سوراخ

ولی بنده جوان این زمانم                               بسان روغن مایع بمانم

شلم ، زردم ، کثافتبار چربم                           درون بار هم غــر گشته دربم

"بگویم صاف و پاک و پوست کنده"                   بیا یکبار لطفی کن به بنده

جوان موطنت را شاد گردان                          بلاگ میهنت آباد گردان

 

نوشته شده توسط پیچ  | لینک ثابت |

خاتمی در انتخابات دوشنبه 7 اردیبهشت1388 11:31
در ابتدا گفته باشم که انتقاد بنده از خاتمی به معنی طرفداری از کس دیگری نیست و خوانندگان محترم فکر نکنند اگر در آینده از یک سِری کارهای سیّد تعریف کردم به قولی " یکی به نعل می زنم و یکی به میخ " اینجانب تنها در قالب طنز ، نظر شخصی ام را بیان می کنم و اصولا ً از سیاست خوشم نمی آید که هیچ ، بدم هم می آید و تنها گاه مِن باب شوخی عرضه شان می کنم .  آن هم به علت اینکه ما امروزه حتی اگر در مورد سیب زمینی یا پرتقال هم که مطلبی بگوییم ، سیاسی می شود و این موضوع نیز اجتناب ناپذیر است. باری ، به گونه ای از سیاست ،دل زده ام که اگر بگویند فردا راهپیمایی افراد بی طرف و حتی متنفران از سیاست است در آن عمرا ً شرکت نیابم که آن هم برایم فعالیت بزرگی محسوب می شود . هدف از  گفته ها این بود که اگر هر کدام از نوشته هایم را خواندید و یک جوری ، به نظر رسید به بزرگواری خود ببخشایید که بخشش از بزرگان است . به پایان روده ی درازم نزیک می شویم ، پس شعرم را تا بیشتر از دهن نیافتاده بخوانید که بعد از ۲۲ خرداد از این هم خنک تر می شود :( اینجانب در هنگام اعلام کاندیداتوری آقای خاتمی ، شعری نوشته بودم که ایشان مجال بیان به بنده نداده و انصراف دادند. مجبور شدم برای بلامصرف نماندن شعرم، در ابتدایش قطعه ای دیگر را نوشته و اضافه کنم تا در سال الگوی مصرف، قلم و کاغذی که به کار رفته بود حرام نشده باشد)

 

خاتمی ناآمده رفتی چرا؟                             مثل شیر داغ ، سَر رفتی چرا؟

شایعه بود ایندفعه حاذق شدی                     نام ننوشته چطور فارغ شدی؟

رینگ خالی بود و زودی آمدی                         قبل راند یک چرا پا پس زدی

بعد تو یاران دیگر آمدند                                  بی خبر اما موقر آمدند

قبلنا حس رقابت داشتی                              خود غلط بود آنچه می پنداشتی؟

چهار آس و جفت شیشت بس نبود؟              آن گرو از موی ریشت پس نبود

مردم از بَهرت همایش کردنی                        عطر یاسَت را ستایش کردنی

آن پسر اشعار طنزآلود گفت                          در ثنایت هرچه را نابود گفت

بنده هم شعری زخود در کردمی                   چون که بَختـش وا نشد شرمندمی

بالغرض آن را ضمیمه کرده ام                       در ته افکار، بیمه کرده ام

بشنو از من چون حکایت رفته بود                  از سیاست ها شکایت رفته بود

"    خاتمی بازم که کاندیدا شدی                   فکرهاتو کردی و پیدا شدی

      دل به اصلاحات ایران دوختی                  غیبت کبری ِ تو صغری شدی

      ایندفعه گفتی که جدا ً آمدم                    چهارزانو بودی و برپا شدی

      خنده ی مصنوعیت هم بد نبود                 از بغل عین مونولیزا شدی

      بیست میلیون رأی اول یادته؟                   یادته آن شب چقدر شیدا شدی؟

     وعده می دادی مثه نقل و نبات                 لیک یادت رفت چون فردا شدی

    چشم مردم بر لبانت خشک شد                  حرفهایت خوردی و از جا شدی

    قرص ومحکم اینهمه در پشت تو                  پس چرا خود شـُـلتر از حلوا شدی؟

    هشت سال آمد مثه قرقی گذشت               یادمه اون آخرا تنها شدی

    خوش دلت کردی به یار مهربان                     در کتابخانه میگن اوستا شدی

    سالها رفتند و تو در حاشیه                           لاجرم ساکت تر از بودا شدی

    باز چـی دیدی دوباره آمدی                           این وسط عین پرانتز وا شدی

   چون بعیده باز هم کاری کنی                         نه نگو ایندفعه بی پروا شدی!

   مردم بدبخت هم چون گوسفند                       یادشان رفت آن دفعه رسوا شدی

   شاید این خرداد هم با رأیشان                        ممّد ِ خردادیان ما شدی "

                                                                                                     " شاعر: پیچ "

 

                                                                              

 

نوشته شده توسط پیچ  | لینک ثابت |

انتخابات شنبه 5 اردیبهشت1388 19:11
برای اینکه بعدا ً از این حرفهای صد و ده تا یک غاز مانند براندازی نرم و گرم و شل و سفت و کلفت و دراز و غیره به خیک ما نبندند ، لوگو های تبلیغاتی انتخابات را در اینجا قرار می دهم تا بگویم به جان ِ تراولتا قسم بنده پسر خوبی ام ، بوس ، بوس . 

انتخابات  انتخابات
   
انتخابات  انتخابات
   
شرکت در انتخابات یک وظیفه ملی است و ما با قرار دادن این لوگو در وبلاگمان، همه هموطنانمان را برای شرکت در انتخابات ترغیب می کنیم. به امید سربلندی میهن عزیزمان.

برای پیوستن به این حرکت جمعی وبلاگ نویسان ، کافیست کد زیر هر لوگو را در تگ BODY قالب وبلاگ کپی کنید تا این لوگو در گوشه وبلاگ شما نمایش داده شود.

نوشته شده توسط پیچ  | لینک ثابت |

آیا درنظامی دموکراسی باید اِجازه داد تا مخالفان ، هرحرفی را که می خواهند یا فکر می کنند ، در امنیت کامل بزنند؟؟؟ در عراق ، سوئیس ، آمریکا ، ایران ، دموکراسی در چه حدی است؟ آیا با تمامی متخلفان ، بدور از سوء نیت برخورد می شود؟ به عقیده ی من پرتاب شیئ به فرد سخنران ، خواه جرج بوش باشد خواه احمدی نژاد ، محکوم است و متخلف باید محاکمه گردد ، حال اگر این کار انجام می شود دیگر حرفی نیست.

در عراق آن مَردکِ یکجا گشاد                 لنگه کفشی را به سمت بوش زد

چند ماه بعد، یک میمون سیرک                 قپه ی سرخی سوی محمود زد

گر بگوییم آن یکی کرّه خر است               این یکی خر بود و بر آن سور زد

هر دو محکومند ، خر با کرّه خر              و البته هر کس زر ِ ناجور زد

در دموکراسی چو منطق لازم است            پس نباید شخص را از دور زد

ای خدا خوشجا نشستی سوسک کن           هرکه را خواهد که حرف زور زد

نوشته شده توسط پیچ  | لینک ثابت |

plz توجه چهارشنبه 2 اردیبهشت1388 14:54
دوستان عزیز اگر بنده را قابل دیدید و خواستید لینک کنید خواهشمندم با نام " پیچ " لینک فرمایید. 

ای جان دلم با تو کلامی دارم                     حرفم بشنو چونکه نمی تکرارم

پیوند بزن اسم مرا در سایتت                        هرچند که اشعار کثیفی دارم

نوشته شده توسط پیچ  | لینک ثابت |

حکایت آن عضو بیمار دوشنبه 31 فروردین1388 20:42
مرض بگرفت جفت بیضه هایم              اذیت می شدم از لای پایم

به دکتر رفتم از بهر علاجش                نگاهی کرد و زد دستی به خایم

فشاری داد و من دادم رها شد              ز فریادم دوتا کفتر هوا شد

بگفتم دکتر ِ آنجای مردم                    به قربانت برم ، دورت بگردُم

بگو بر من که راه چاره ام چیست        دوای بیضه ی بیچاره ام چیست

۷ ، ۸ ماه است من حالم گرفته           نگارین دلبرم ماتم گرفته

بده قرصی خورم چیزی بمالم            نمی خواهم دگر بازم بنالم

که اینک دست من در دامن تو           به آن روپوش و آن پیراهن تو

اگر سر در حسابی و کتابی             و یا اهل نمازی و ثوابی

اَنا فی الخدمت الحاضر نِشستم         که من مومی درون دستت هستم

بگفتا مشکلت از حد گذشته             ورید ِ بیضه ات مسدود گشته

دوای درد تو قرص و کرم نیست      حریفش دکتر ِ کانال جـِـم نیست

اگر از سارجـِـری ترسی نداری      برو فوراٌ به آن رووم ِ کناری

بیایم اشکمت را پاره سازم            توان جنسی ات از نو بسازم

کمی اندیشه کردم در مَخیله          که ترسیدن بدور از این سبیله

من آن مرد جوان و پهلوانم           زبانزد در تمام خاندانم

ولیکن یکدفعه لاشی شدم من         ز ِ زابل بودمو کاشی شدم من

چو صحبت از حواشی ِ عمل شد   فشارم خود به خود اِنگار کم شد

بشد رنگم بسان ِ رنگ مِیّد           برفت آن سرخی و سبزی سید

به دنبال مسیر چاره بودم            چو شهرستان بَم آواره بودم

که ناگه یاد الله اوفتادم                امام و انبیاء آمد به یادم

بگفتم راه حلّم در نمازست          در ایزد به روی خلق بازست

به دکتر با ندامت رو نمودم         در صحبت ز تقوا را گشودم

که ای اُستاد، در طبّ ِ فلانجا      اگر نذری دهم خوبست ایشالّا ؟

که من خود سید آل نبییم            مصون از هر عمل یا بستریم

دعا خوانم ز حال اهل بیتم         چو بگشایم زبان شعر و بیتم

اگر ذکر از عرب پیشت بخوانم   تو گویی بهتر از هـَیفا بمانم

طریق قفل و زنجیر و دخیلم       بلد باشم ز دائی علیلم

بده بر من نظر ای مرد عاقل      بیا تا از عمل گردیم غافل

نگفتم بد سخن با دکتر خویش     ولی گرگی شد از خشم و منم میش

تماماً خون او جوشید بالا         فقط من را نزد الحمدالله

سر بدبخت من زد نعره ای سخت    مرا انداخت پایین از سر تخت

بگفتم دکترا چیزی نگفتم            منم این را ز نـَن جانم شنفتم

غلط کردم بیا اصلا ً عمل کن       مداوا کن مرا لطفا ً عجل کن

خلاصه با همه عجز و تمنـّا        دُکی راضی شد و من هم مداوا

الانم در نقاهت می برم سر        ببخشیدم، کسی آمد دَم در

یقیینا ً دوستان با نزاکت           رسیده اند از بهر عیادت

در آخرسر برا مردان بیمار     فقط گویم خدا شمبول نگهدار

 

 

نوشته شده توسط پیچ  | لینک ثابت |

اخراجی های 2 یا غریزه اصلی چهارشنبه 26 فروردین1388 1:32

کارگردان؟؟؟

فيلم سينمايي اخراجي هاي ۲ که علي رغم زير ساخت هاي دولت پسندانه اش ، زير زير ساختي تِرمال از جنگ ايران و رزمندگان ارائه داده است با پريدن از روي ميله هاي کلفت و خاردار و دیلـِـی دار مميزي سينماي ما توانست چند هزار ميليون تومان فروش کند ، البته به نظر خيلي از منتقدين موفقيت گيشه اي اين فيلم ربطي به توانايي برادر دل انگيز مسعود ده نمکي ندارد و همچنين به نظر بنده اين موضوع مانند آن است که يک موجود فوق العاده از مسعود خنگ تر و ناشي تر در ايران فيلمي بي معني اما  حاوي چند صحنه ي پُرنو بسازد و وزارت ارشاد هم مجوز اکرانش را صادر نمايد ، خواهيم ديد با توجه به جامعه ي بسته بندي شده ي ما فروشش سر به افلاک و حتي فراتر مي گذارد .

نوشته شده توسط پیچ  | لینک ثابت |

علی دائی دوشنبه 17 فروردین1388 19:35

علي دائي همان مرد دراز است             که با هر شوت او دربازه باز است

به پاي چپ، به آرنج و به کله                زند گل جيني و شايد به فلّه

براي وُردکاپ ، آن سال جان داد           چه پاسي به خداداد ِ جوان داد

طرفداران او بسيار بودند                   اگرچه اکثرا ً بي کار بودند

علي دائي ما ، آقا علي شد                  براي ترک ها چون بربري شد

ترقي کرد همچون برج ميلاد               خدا داند کجاها باج مي داد

اخيرا ً سر مربي گشته بود او              تراولهاي ميلياردي رُبود او

اگر چه مي زند سينَش و شينَش            وايضا ً کاف و گاف و عين و غينَش

ولي هر روز در اخبار باشد               و تف هايش به دوربين ها بپاچد

درين بازي آخر گشت حيران              عرب ها لوله فرمودند ايشان

چه جنگي بود در خاورميانه               زبانم قاصر از شرح و بيانه

تو گويي عده اي اسبان تازي               و شايد هم، سیکلت هاي گازي

رئيس جمهور ملت را چو ديدند            دفاع تيم ايران را دريدند

علي دائي، تو خود اينکاره بودي           به مردم قول بردن داده بودي

ولي انگار ضَعفت عود کرده              چه خوش مي گفت ايرج پشت پرده

نمي داني که دائي پير گشته               اگر چيزي از او ديدي گذشته

به هر حال اي علي، اي دائي ما          به پاس حرمت ِ زن دائي ما

کمي بر اشتباهاتت نظر کن                وزين گفتار پرخاشي حذر کن
نوشته شده توسط پیچ  | لینک ثابت |

عید 88 سه شنبه 4 فروردین1388 1:53

بیست و دو خرداد بسی ورد زبان شد               هرکس سِمَتی داشت به ناگه نگران شد

آن مُصلح فعال که زندان شده خانــَـش              حظ کرد عبای شکلاتی چو عیان شد

آمد کــَـمَکی خاتمی و بعد سه هفته                 بـَکراندِ نخست وزیر بگذشته زمان شد

نوروز رسید از ره و ایران همه نو شد                 بوسه به لب و گونه ی اقوام روان شد

تبریکِ اوباما چه مبارک قدمی داشت                که اندر پی آن ملت ما خنده کنان شد

مردم همه عازم به سفرهای زمینی                انگار نه انگار که بنزین گران شد

هرکس پی اوقات خوشی رفت ولایت               تا سیزده بدر منزلشان اِندِ مکان شد

بدبختی دیروز بکردیم فراموش                         که اندیشه ما در رده ی گاو و خران شد

وین عید به آخر برسد فـَـست تر از باد              تیری که بزد دلبر ما کِی به کمان شد

بدبختی ایام بگیریم ازسّر                                هیهات که آینده ی ما دست شبان شد

نوشته شده توسط پیچ  | لینک ثابت |