پیچ

آخر، بزنم  توی سَرت شــَـرداری؟                       کار دگری نداری و بیکاری ؟

یک کاره نَشِـسته ای ، آصَن لـَـم دادی                   بر مردم مَشدی ات چه ماتم دادی؟

ایرج به کجای تو تعرض کرده ؟                           لابد به صبیه ات تجاوز کرده

کز شهرت او خنجر تو آخته شد                          آن فکر پلید ، در سَرت ساخته شد

تا مثل همیشه نام تغییر دهی                             بر خواب چپت مجال تعبیر دهی

این شد که به بلوار تعدی کردی                          خربوزه ی خود نخورده سردی کردی

یک لحظه به وجدان خودت گوش بده                   وآن شایعه های بد ، از آن گوش بده

کین شاعر ِ استاد ، ز ما بوده و هست                  طنز و نمکش بر لب ما بوده و هست

این نام از آن تابلو بکندی ، چی شد؟                     گیرم که به ریش ما بخندی ، چی شد؟

 " دریاب کنون که نعمتت هست به دست                کین دولت و ملک می رود دست به دست "(۱)