پیرو بی احترامی امیر عاملی قزوینی به استاد محمدرضا شجریان

مگو شعری که بر پا سنگت آیو                 مکن کاری که " پیچ "از جنگت آیو

چنان هی می خوری چیز زیادی                    دهان با این گشادی تنگت آیو

تو می گفتی که اوستا منزوی شد؟                  یه فـَن پــِــیجش ببینی مرگت آیو

ز قزوینی ، چرا دستمال یزدی                      همش در پیچ و تاب چنگت آیو

بگو چی بابت مِعرت ستوندی ؟                     زر طرح امام و بنگت آیو؟

ذلیل بی حیای خرس گنده                            که از پای مروّت لنگت آیو

برو این دام بر مرغی دگر نه                        که عنقا را بلند است آشیانه *

ندیم و مطرب و ساقی همه اوست                   خیال آب و گل در ره بهانه *

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 

* حافظ 

 

بودم

بودم :

مگه من  مُخلص جانانه نبودم ، ... بودم

                                              مگه بر لامپ تو   پروانه نبودم ، ... بودم

مگه بر زلف فِرَت   شانه نبودم ، ... بودم

                                             مگه  تـــَــتویی   که می مانه نبودم ،... بودم

مگه در بار ِ تو پیمانه نبودم ، ... بودم

                                            مگه در اَلک ِ تو تکدانه نبودم ، ... بودم

مگه چون سینه که لرزانه نبودم ، ... بودم

                                           مگه با بوسه ی دزدانه نبودم ، ... بودم

مگه در محفل رندانه نبودم ، ... بودم

                                          مگه هرشب سر ِ شب خانه نبودم ، ... بودم

مگه خواننده ی شاهانه نبودم ، ... بودم

                                         مگه هاییده که می خوانه نبودم ، ... بودم

مگه یک شاعر فرزانه نبودم ، ... بودم

                                         مگه شعر ِ "درگلستانه"  نبودم ، ... بودم

مگه جاسوس در آن لانه نبودم ، ... بودم

                                         مگه آزاده که زندانه نبودم ، ... بودم

مگه مانیتورِ رایانه نبودم ، ... بودم

                                        مگه محتاج به یارانه نبودم ، ... بودم

 مگه در سین ِ تو دندانه نبودم ، ... بودم

                                        مگه قندی که تو قندانه نبودم ، ... بودم

مگه قــُـمشه ای که می دانه نبودم ، ... بودم

                                        مگه اُشتری که رقصانه  نبودم ، ... بودم                           

 این همه بودم و تو جام فراقم دادی

                                        مگه من عاشق و دیوانه  نبودم ، ... بودم

                                                

 

 

 

در اعتراض به شهرداری مشهد برای تغییر نام بلوار ایرج میرزا

آخر، بزنم  توی سَرت شــَـرداری؟                       کار دگری نداری و بیکاری ؟

یک کاره نَشِـسته ای ، آصَن لـَـم دادی                   بر مردم مَشدی ات چه ماتم دادی؟

ایرج به کجای تو تعرض کرده ؟                           لابد به صبیه ات تجاوز کرده

کز شهرت او خنجر تو آخته شد                          آن فکر پلید ، در سَرت ساخته شد

تا مثل همیشه نام تغییر دهی                             بر خواب چپت مجال تعبیر دهی

این شد که به بلوار تعدی کردی                          خربوزه ی خود نخورده سردی کردی

یک لحظه به وجدان خودت گوش بده                   وآن شایعه های بد ، از آن گوش بده

کین شاعر ِ استاد ، ز ما بوده و هست                  طنز و نمکش بر لب ما بوده و هست

این نام از آن تابلو بکندی ، چی شد؟                     گیرم که به ریش ما بخندی ، چی شد؟

 " دریاب کنون که نعمتت هست به دست                کین دولت و ملک می رود دست به دست "(۱)

---

۱- گلستان سعدی

 

برای تولد بهنام ناطقی عزیز

ز میلادت یه ده روزی گذشته               الان تبریک بگم یکخورده زشته

به جان مادرم تقصیر من نیست             که آلزایمر بَرام وامانده دردیست

چه زشت هست و چه زیبا من بخوانم        Happy birthday ای بهنام جانم

همه time ات  شده فیلم و گزارش             plz کــلـّت اگر خارید، بخارش

چونان professional هستی به کارَت              که برنامت زما برده بکارت

تو هرشب حاضری اندر شباهنگ           و ملت پای Tv تا صُـبا  hang

جسارت می کنم ، دارم سوالی                ز باب ِ این کت و شلوار ِ عالی

که این تنها ، سوال شخص من نیست         همه پرسند کین جریانش از چیست؟

چرا هر شب کراواتت یه رنگ است        صد البته بگویم من ، قشنگ است

مشو رنجور از نیش زبانم                     که خود از چاکران و مخلصانم

خلاصه ناطقی  دیوانتم من                    چو شمعی باشی و پروانتم من

مدل مو و دماغ و عینکت 20                کراوات و کت و پیراهنت 20

تو Artist  ها  تکی ، ماهی ، ماشالا          ببوسم رویت از نزدیک ایشالا

نمی نویسم ، پس هستم !

خوانندگان عزیز باید اعتراف کنم ، در فضای کنونی جامعه ، دستم به قلم و دلم به کار نمی رود . در این روزها ، آنقدر حال ملت گرفته است که خندیدن ولو از نوع تلخش ، بر این درد ِ با درمان هم دوا نیست. امید می رود که هرچه زودتر، بگذرد این روزگار تلخ تر از طنز . تنها می خواهم به آن دسته از دوستانی که شبانه روز به بنده ایمیل نمی زنند که چرا به روز نمی شوی ، بگویم که : دلم گرفته هم وطن هوای نوشتن ندارم و یا حتی

دگر طنزم نمی گیرد در این شهر            

                                     چونان دیشی که طنزیمش به هم خورد

باری ، بگذریم یا نگذریم ، که البته نمی شود گذشت ، غصه دان ِ دل از درد ِ احقاق حقوق ملتی ورم کرده و بنده برای تسکین ، تنها مرحمی دارم نه از جنس پماد :

نمی ترسم که رأیم جابجا شد               

                                که کلم صندوق و مغزم چو رأی است

                                                                            والسلام نامه تمام

شعر طنزیست تحفه ی پیچ ، جهت تبریک تولد محمدرضا عالی پیام(هالو)

مبارک بادت این روز جهانی
                                  که نوشیدی شراب زندگانی

بدنیا آمدی لپّت تپل بود
                                   ولیکن معده ات همواره شل بود

عمو،خاله،مامان،دائی و عمّه
                                   بگفتن تخته اش انگار کمّه

ولی بخت زمان گردید یارت
                                    همان تخته، بشد بازار کارت

که هم هالو و هم استاد گشتی
                                    به چشم حاسدانت خار گشتی

اگر چه "پیچ" ام و روده درازم
                                    ولی ترسم قضا گردد نمازم

خدا یارت بوَد ای دوست جونی
                                    ایشالا تا ۱۲۰ سال بمونی

 

آخرین شعر طنز انتخاباتی "پیچ"

" حقیقت ِ راست "

این فکر انتخابات ما را نمود،...،خسته              دولت فضای آزاد را هم نمود،...،بسته

یکروز مشت محکم،یکروز مهر انگشت              از بَدو روز هستی ما را نمود،...،دسته

خواب نما

دیشب سر شب خواب عجیبی دیدم             برروی یکی اسب نجیبی بیدم

مردم همه ماچ و بوسه می کردندم              گویی که مرا وسوسه می کردندم

در بین زنان خوشگل و بامزه                  یک لحظه فراموش بکردم غزه

من گیج و ملول و مست و لایعقل و خِنگ    پرسیدم از آن حوری شِــیویده دو لِنگ

کِـی جان دلم ،بنده کجا آمده ام                    من تازه ز حج و کربلا آمده ام

توبه بنموده بودم از عالم هست                  ساقی و شراب و مطرب و لذت پست

با آن لب لعل خود بده پاسخ من                  که الکن بنموده اند من را ز سخن

گفتا به من آن زمان که رعنا بودی             در اهل محل شهره به دعوا بودی

آن چشم چرانی که دمادم کردی                 هیزم به جهنمت فراهم کردی

هرشب پی آواز و دُهل رقصیدی               مشروب سگی خوردی و می خندیدی

هم مال و منال مردمان را خوردی            هم بی خودی آبرویشان را بردی

آری تو خود از کرده ی خود باخبری        رویت نشود به چشم قاضی نگری

این خواب خوش از عالم بالا بودست         زین حیص تو را همچو مرّبا بودست

آن حجّ و زیارتت سوا ، توبه سوا           آن تکیه به حاجتت سوا ، روضه سوا

هرکس که درونش ز بدی پاک کند           منظور من آن نیست که مسواک کند

منظور من آن درون قلبت بودست           افکار سیاه توی مغزت بودست

انگار دوباره روح او تازه شود               تی شِرت خدا برتنش اندازه شود

بخشند تمام گه خوری های حجیم            محفوظ شود ز شرّ شیطان رجیم

آن حور بیامد طرفم ، شد کیپم               احساس بکردم که ولو شد زیپم

سیمین پروپاچه اش بــِکلی جنبید           محکم به فلان ِ لای پایم کوبید

از درد فنا گشتم و بیدار شدم                در دایره ی خیر ، چو پرگار شدم

آن خواب چنان لذیذ تغییرم داد             گویی که تو آن حور مرا شیرم داد

 

کاندیدا جونُم

تو را همچون نگارُم دوست دارُم تِمام نامزدا یَکوَر ، تو یَکوَر

شب تحلیف ِتو لزگی بذارُم تِمام رقاصا یَکوَر ، تو یَکوَر

مِگن اهل نِمازی و ثــِوابی تِمام مومنا یَکوَر ، تو یَکوَر

فراوان جَنبه و با انعطافی تِمام نقادا یَکوَر ، تو یَکوَر

بُگفتی گشت ارشادهِ مِبندی تِمام بنزها یَکوَر ، تو یَکوَر

بجای آخم و دعوا هِی مِخندی تِمام کِرکِرا یَکوَر ، تو یَکوَر

گمانُم اقتصادت عین چینه تِمام پولها یَکوَر ، تو یَکوَر

بارا بی خانه ها قلبت غمینه تِمام مَسکنا یَکوَر ، تو یَکوَر

گِله کردی چرا بنزین گران شد تِمام ماشینا یَکوَر ، تو یَکوَر

یه کاره، رانت خواری کرد و خان شد تِمام پارتیا یَکوَر ، تو یَکوَر

چه خُوب زنها تو کابینت رئیسن تِمام خانما یَکوَر ، تو یَکوَر

حقوقی دارن و پاک و نفیسن تِمام اَرزشا یَکوَر ، تو یَکوَر

بارای نفتمان کـُنتر مِذاری؟ تِمام بشکه ها یَکوَر ، تو یَکوَر

خلیج فارسمان را پاس داری؟ تِمام نقشه ها یَکوَر ، تو یَکوَر

شنیدُم ماهری ، کارِت درسته تِمام خِبره ها یَکور ، تو یَکوَر

نگفته هیچ کس : دنبال پُسته تِمام دولتا یَکور ، تو یَکوَر

خلاصه مال من مال خودت بی تِمام گُندهها یَکوَر ، تو یَکوَر

گلستان جای جای کشورت بی تِمام بلبلا یَکوَر ، تو یَکوَر

اندکی صبر انتخابات نزدیک است

رسیده باز فصل انتخابات                             رئیس جمهور و کلی انتصابات

زِ هر حزبی برآید کاندیدایی                          چپی ، راستی ، زمینی و هوایی

همه سرگرم ِ تبلیغ و شعارند                         نمی خوابند و تا صبح روی کارند

فلانی رفت چون در شهر شیراز                    بگفتا فِـلکه گازو پر شود گاز

فلان دیگر چو سمت اصفهان شد                   به قولش اصفهان کـَُـل جهان شد

عزیز دیگری در شهر زنجان                       بیان کرد از تجاوز هست حیران

رفیقی فی المثل در آستانه                            گله کرد او ندارد یک رسانه

طرف در حال صحبت توی سمنان                دماغش از درازی رفت کرمان

به نیشابور عازم گشت مردی                       که دلجویی کند از دوره گردی

لرستان رفت آن مرد سیاست                        به لـُرها داد قول صد ریاست

چو آن یک از نکا می رفت تبریز                   به مردم خنده میکرد همچو شب خیز

به اشکی مردمان راکرد اُسکل                      چو آن مردک بدید اقوام زابُـل

به قزوین ماند شب آن مرد بدبخت                  که از آرائشان فکرش شود تخت

از آنور مرد عاقل رفت تهران                       که حرفش همچو کاتر بود برّان

بفرمود ای جوانان فوفولی                            امیدان وطن ،گوگول مگولی

شما در تیپّ ِ خود آزاد هستید                        طرفداران رنگ شاد هستید

یکی خواهد که مویش سیخ باشد                    کمربندش هَمـَش از میخ باشد

به من چه موی آن خواهر فــَشن بود               نباید با دافی ها هم خشن بود

اگر پوشیده شد شلوار کم فاق                       نباید پشت دستش را کنی داغ

چو تابستان حرارت رو به بالاست               دوای درد آنهم ، مانتو کوتاست

  در آخر سر تماما ً کل کشور                  فرو در وعده شد از پای تا سر                      

تو ای همشهری ِ ساده تر از من                   به پاها گالش و کرباس بر تن

که عمری پای این صندوق هستی                 امید خود به کشک و دوغ بستی

به جان مادرت چشماتو وا کن                     حقایق را در اطرافت نگاه کن

نامه ای به هادی خرسندی عزیز

۶ روز پیش نامه ای به هادی خرسندی نوشته بودم که در آن علاوه بر دراز کردن دست دوستی ،درخواستی کرده بودم حاوی اینکه اشعارم را در وبلاگم ببیند و بنده را از نظرهای استادانه خویش باخبر کند که انصافا ً استادانه می سراید و همچنین اگر الطفاتی به حقیر داشت ، گهگاه در سایتش بگوید که وبلاگ فلانی هم بروز است که این کار از ایشان در مورد دوستانشان بسیار سر  زده. شاید که می توانستم اینگونه ، بیشتر با مردم ِ علاقه مند به شعر طنز ارتباط برقرار کنم . البته چون جوابی از ایشان دریافت نکردم بعد ۲ روز محض محکم کاری که مبادا پستچی، ایمیل ما را فراموش کرده باشد دوباره هم برایشان فرستادم که صد البته بازهم جوابی دریافت نکردم .هر کجا هستند خداوند نگهدارشان باشد ، به هر حال هرکس اخلاقی دارد دیگر . همچنین با چرب زبانی قطعه شعری را ضمیمه نامه کرده بودم که هم با ایشان شوخی کرده باشم و هم ثابت کنم که سلام گرگ بی طمع نیست. این هم شعر تقدیمی بنده  به استاد هادی خرسندی:

درود من بر آن استاد قاهر                            عمو هادی خرسندی شاعر

همان شعرش شراب است و لبش جام               همان سایتش، اَصغر آقا دات کام

همان آپ است خرسندش به دنیا                      همان فیلتر شده در کشور ما

عمو خشکیده شد این ناف طهرون                   ز وقتی رفته ای شهر واشنگتون

کجا رفتی که مالم پایکت را                           چونان زارع  زنم شانه سرت را

زبانم مو درآورد از تملق                             تو عطر بیژن و بنده چو آروغ

عسل ریزد ز اشعارت خدایی                         که گویی کرده اندت مومیایی

تو قندان طلایی در فلان کاخ                          نمک دانی ز نوع هفت سوراخ

ولی بنده جوان این زمانم                               بسان روغن مایع بمانم

شلم ، زردم ، کثافتبار چربم                           درون بار هم غــر گشته دربم

"بگویم صاف و پاک و پوست کنده"                   بیا یکبار لطفی کن به بنده

جوان موطنت را شاد گردان                          بلاگ میهنت آباد گردان

 

خاتمی در انتخابات

در ابتدا گفته باشم که انتقاد بنده از خاتمی به معنی طرفداری از کس دیگری نیست و خوانندگان محترم فکر نکنند اگر در آینده از یک سِری کارهای سیّد تعریف کردم به قولی " یکی به نعل می زنم و یکی به میخ " اینجانب تنها در قالب طنز ، نظر شخصی ام را بیان می کنم و تنها گاه مِن باب شوخی عرضه شان می کنم. به پایان روده ی درازم نزیک می شویم ، پس شعرم را تا بیشتر از دهن نیافتاده بخوانید که بعد از ۲۲ خرداد از این هم خنک تر می شود :( اینجانب در هنگام اعلام کاندیداتوری آقای خاتمی ، شعری نوشته بودم که ایشان مجال بیان به بنده نداده و انصراف دادند. مجبور شدم برای بلامصرف نماندن شعرم، در ابتدایش قطعه ای دیگر را نوشته و اضافه کنم تا در سال الگوی مصرف، قلم و کاغذی که به کار رفته بود حرام نشده باشد)

خاتمی ناآمده رفتی چرا؟ مثل شیر داغ ، سَر رفتی چرا؟

شایعه بود ایندفعه حاذق شدی نام ننوشته چطور فارغ شدی؟

رینگ خالی بود و زودی آمدی قبل راند یک چرا پا پس زدی

بعد تو یاران دیگر آمدند بی خبر اما موقر آمدند

قبلنا حس رقابت داشتی خود غلط بود آنچه می پنداشتی؟

چهار آس و جفت شیشت بس نبود؟ آن گرو از موی ریشت پس نبود

مردم از بَهرت همایش کردنی عطر یاسَت را ستایش کردنی

آن پسر اشعار طنزآلود گفت در ثنایت هرچه را نابود گفت

بنده هم شعری زخود در کردمی چون که بَختـش وا نشد شرمندمی

بالغرض آن را ضمیمه کرده ام در ته افکار، بیمه کرده ام

بشنو از من چون حکایت رفته بود از سیاست ها شکایت رفته بود

" خاتمی بازم که کاندیدا شدی فکرهاتو کردی و پیدا شدی

دل به اصلاحات ایران دوختی غیبت کبری ِ تو صغری شدی

ایندفعه گفتی که جدا ً آمدم چهارزانو بودی و برپا شدی

خنده ی مصنوعیت هم بد نبود از بغل عین مونولیزا شدی

بیست میلیون رأی اول یادته؟ یادته آن شب چقدر شیدا شدی؟

وعده می دادی مثه نقل و نبات لیک یادت رفت چون فردا شدی

چشم مردم بر لبانت خشک شد حرفهایت خوردی و از جا شدی

قرص ومحکم اینهمه در پشت تو پس چرا خود شـُـلتر از حلوا شدی؟

هشت سال آمد مثه قرقی گذشت یادمه اون آخرا تنها شدی

خوش دلت کردی به یار مهربان در کتابخانه میگن اوستا شدی

سالها رفتند و تو در حاشیه لاجرم ساکت تر از بودا شدی

باز چـی دیدی دوباره آمدی این وسط عین پرانتز وا شدی

چون بعیده باز هم کاری کنی نه نگو ایندفعه بی پروا شدی!

مردم بدبخت هم چون گوسفند یادشان رفت آن دفعه رسوا شدی

شاید این خرداد هم با رأیشان ممّد ِ خردادیان ما شدی "

" شاعر: پیچ "

حکایت آن عضو بیمار

مرض بگرفت جفت بیضه هایم              اذیت می شدم از لای پایم

به دکتر رفتم از بهر علاجش                نگاهی کرد و زد دستی به خایم

فشاری داد و من دادم رها شد              ز فریادم دوتا کفتر هوا شد

بگفتم دکتر ِ آنجای مردم                    به قربانت برم ، دورت بگردُم

بگو بر من که راه چاره ام چیست        دوای بیضه ی بیچاره ام چیست

۷ ، ۸ ماه است من حالم گرفته           نگارین دلبرم ماتم گرفته

بده قرصی خورم چیزی بمالم            نمی خواهم دگر بازم بنالم

که اینک دست من در دامن تو           به آن روپوش و آن پیراهن تو

اگر سر در حسابی و کتابی             و یا اهل نمازی و ثوابی

اَنا فی الخدمت الحاضر نِشستم         که من مومی درون دستت هستم

بگفتا مشکلت از حد گذشته             ورید ِ بیضه ات مسدود گشته

دوای درد تو قرص و کرم نیست      حریفش دکتر ِ کانال جـِـم نیست

اگر از سارجـِـری ترسی نداری      برو فوراٌ به آن رووم ِ کناری

بیایم اشکمت را پاره سازم            توان جنسی ات از نو بسازم

کمی اندیشه کردم در مَخیله          که ترسیدن بدور از این سبیله

من آن مرد جوان و پهلوانم           زبانزد در تمام خاندانم

ولیکن یکدفعه لاشی شدم من         ز ِ زابل بودمو کاشی شدم من

چو صحبت از حواشی ِ عمل شد   فشارم خود به خود اِنگار کم شد

بشد رنگم بسان ِ رنگ مِیّد           برفت آن سرخی و سبزی سید

به دنبال مسیر چاره بودم            چو شهرستان بَم آواره بودم

که ناگه یاد الله اوفتادم                امام و انبیاء آمد به یادم

بگفتم راه حلّم در نمازست          در ایزد به روی خلق بازست

به دکتر با ندامت رو نمودم         در صحبت ز تقوا را گشودم

که ای اُستاد، در طبّ ِ فلانجا      اگر نذری دهم خوبست ایشالّا ؟

که من خود سید آل نبییم            مصون از هر عمل یا بستریم

دعا خوانم ز حال اهل بیتم         چو بگشایم زبان شعر و بیتم

اگر ذکر از عرب پیشت بخوانم   تو گویی بهتر از هـَیفا بمانم

طریق قفل و زنجیر و دخیلم       بلد باشم ز دائی علیلم

بده بر من نظر ای مرد عاقل      بیا تا از عمل گردیم غافل

نگفتم بد سخن با دکتر خویش     ولی گرگی شد از خشم و منم میش

تماماً خون او جوشید بالا         فقط من را نزد الحمدالله

سر بدبخت من زد نعره ای سخت    مرا انداخت پایین از سر تخت

بگفتم دکترا چیزی نگفتم            منم این را ز نـَن جانم شنفتم

غلط کردم بیا اصلا ً عمل کن       مداوا کن مرا لطفا ً عجل کن

خلاصه با همه عجز و تمنـّا        دُکی راضی شد و من هم مداوا

الانم در نقاهت می برم سر        ببخشیدم، کسی آمد دَم در

یقیینا ً دوستان با نزاکت           رسیده اند از بهر عیادت

در آخرسر برا مردان بیمار     فقط گویم خدا شمبول نگهدار

 

 

عید 88

بیست و دو خرداد بسی ورد زبان شد               هرکس سِمَتی داشت به ناگه نگران شد

آن مُصلح فعال که زندان شده خانــَـش              حظ کرد عبای شکلاتی چو عیان شد

آمد کــَـمَکی خاتمی و بعد سه هفته                 بـَکراندِ نخست وزیر بگذشته زمان شد

نوروز رسید از ره و ایران همه نو شد                 بوسه به لب و گونه ی اقوام روان شد

تبریکِ اوباما چه مبارک قدمی داشت                که اندر پی آن ملت ما خنده کنان شد

مردم همه عازم به سفرهای زمینی                انگار نه انگار که بنزین گران شد

هرکس پی اوقات خوشی رفت ولایت               تا سیزده بدر منزلشان اِندِ مکان شد

بدبختی دیروز بکردیم فراموش                         که اندیشه ما در رده ی گاو و خران شد

وین عید به آخر برسد فـَـست تر از باد              تیری که بزد دلبر ما کِی به کمان شد

بدبختی ایام بگیریم ازسّر                                هیهات که آینده ی ما دست شبان شد

چهارشنبه سوری Happy new

چهارشنبه سوری Happy new

بنده سه شنبه شب همه را سور می دهم استیک و بیفتک و مِی ِ انگور می دهم

سالاد و ماست و بورانی و خاویار زیتون و چیپس و خیارشور می دهم

پُر کن شکمبه را که ز حلقت زند برون تعارف اگر کنی به تو با زور می دهم

مطرب چنان بزن که برقصیم تا سحر با شمع و فشفشه ، به شما نور می دهم

ساقی بپَر ز آتش و بشکن پیاله را جان تو مَستمو ، قـِـر ناجور می دهم

پروا مکن ، بنوش ، که همه مجلس از خودند مأمور اگر رسد خبر از دور می دهم

گر هستی ات همه ، به قماری زنی رقم شطرنج و دوز و تخته و پاسور می دهم

چون کـِـیف و کوکِ تو پی عشق است و عاشقی افسار شهوتت به دِمی مور می دهم

حالی ببر ز حال و به حالم نظر مکن من پیر دیرم و خبر از گور می دهم

18+

به نظرم آقای حافظ در این شعر باید یک مقدار واقع بین تر بود و بی طرفانه تر صحبت می کرد که البته چون منو حافظ نداریم براش درستش کردم . اصلاً از قدیم گفتن حافظ جایزالخطاست دیگه .

واعظان کین جلوه بر محراب و منبر می کنند

چون به خلوت میروند خود مثل ما آن کار دیگر می کنند

برای گلشیفته فراهانی عزیز

گلشیفته جانم تیپّ آنتیک می زنی

سُرخابو ولش کردی و ماتیک می زنی

 

من ایرانیم لطفا ً  تو دستم را بگیر

هرچند که با دی کاپریو تیک می زنی

************************************

بانوی هنر تویی ، تو گلشیفته جانم

آتش زده بازی تو بر روح و روانم

 

نذری بدهم اگر تو اُسکار بگیری

در غربتی و عین مامانت نگرانم

کار نامه

سلام به هر چی آدم کاریه                       مشکل من معضل بی کاریه

مدرک و کارت خدمتم ردیفه                   فقط یه خورده عینکم کثیفه

شیش ماهه از خونه فراری شدم              اونجامو تنگ کردمو کاری شدم

کل مغازه های شهرو دیدم                     تمام شرکتهارو سرکشیدم

از این آفیس به اون دکــّـه دویدم             تو همشون دوتا خاتونو دیدم

یکیش به من فــُرم داد                         یکیش به من مداد داد

فــُرمو پُرش کــــــــردم       بعدش دادم به منشی       منشی به من پشگل داد

بعد تمام کارای اِداری                        میگن باید شمارتو بذاری

اگه تا ده روز دیگه خوبشه بازار           بهت می زنگیم که بیای سر کار

خلاصه من شیش ماهه الافشم              یه چیز می خوام ،رد نکنید خواهشم

اگر که مایه تیله رو ردیفی                 رئیس مَـئیسی و همش تو قیفی

بیا تو زندگیت یه بار ثواب کن            بنده رو هم تخم خودت حساب کن

 

 

عادل ، عادل است

شنیدستم خِـــر عادل گرفتند

در برنامه اش را گِـل گرفتند

 

یقینا ً چون خیابانی جواد است

ولش کردند و این خوشگل گرفتند

به دنبال امضای بسته شدن زندان گوانتانامو به دست وولک اوباما

اوباما بست زندان را و خندید

و با زندانیان غمخوار گردید

 

زنی از یازده سپتامبر عاصی

بدید این صحنه را اندر بی بی سی

 

زخشمش داد زد عین تریلی

به ناچاری بزد بر وی ایمیلی

 

که ای از زندگانی کام دیده

رئیس جمهور شدی عقلت پریده؟

 

من بدبخت شوهر فاک رفته

برادرهای من در خاک رفته

 

کجا دستم به بن لادن رسیدن

به چاقو گردن وی را بریدن

 

تو خود خوشحالی و از رنج دوری

به دنبال سگان با پشم بوری

 

اگر خیلی به فکر حق ناسی

دمادم با یونسکو در تماسی

 

بده حقم تماما ْ تا ببینم

وگرنه بر سر قبرت برینم

دهانت را می بویند ،مبادا عرق خورده باشی

مشروب را در نایلون مشکی نهان باید کرد